Hoe ik ben begonnen met harlopen

Hoe ik ben begonnen met hardlopen….

Zoals ieder moeder kom je altijd tijd tekort, bekaf kom je thuis van werk, weekend de huishouding en tijd maken voor je gezin. Ik denk dat iedere moeder dit herkent.

Ik was tijdens de zwangerschap ruim 17 kilo aangekomen en heb ik na mijn bevalling niks aan beweging gedaan.  Ik heb van alles geprobeerd om te bewegen; insanity, joggen en buikspieroefeningen. Maar ik hield het nooit vol om door te zetten.

Tot 10 maanden geleden. Ik ben geïnspireerd geraakt door mijn vriendin Bo, die 2 kinderen heeft, in vorm blijft en haar wekelijkse sport deed. Wauw dacht ik, als zij dat kan dan is het voor iedereen mogelijk. Zelfs voor mij.

Zo heb ik mezelf in november 2015 ingeschreven voor de sportschool met het goedkoopste abonnement. Ik ben toen begonnen met spinning, 1 keer in de week. Ik had ooit de wens om mee te doen aan een hardloop evenement in Rotterdam . Nooit had ik durven dromen dat ik het ooit zou kunnen. Daar moet je sportief voor zijn toch!

Totdat mijn collega/vriendin Mel mij inspireerde met haar enorme wilskracht voor hardlopen. Wauw, ook ik ben gemotiveerd geraakt. Toen heb ik besloten om per 1 januari (jawel), begin van het jaar met de jaarlijkse goede voornemens mijn belofte na te komen. Zo ben ik begonnen aan mijn avontuur….

1 januari 2016 had ik op een mooie zonnige middag mijn oude Nikes sportschoenen aangetrokken en mijn eerste 2 km “hardlopen” (lees gerust: harder gelopen) volbracht. Ik begon met een langzame tempo. Uitgeput kwam ik thuis aan en het voelde als een eeuuuuwwigheid, ik kreeg het gevoel alsof ik zo een medaille had verdiend.

Ik was bijna een half uur weg, niet te geloven hé.  Ik durfde niet eens tegen mijn collega’s te vertellen hoelang ik over 2 km had gelopen. Want de meeste van hen zijn sportief. Zij lopen de ½ marathon of hele marathon. Als ik ze had verteld dat ik in het weekend een rondje had gelopen, lachten ze me een beetje uit. Dus besloot ik ze niks meer te vertellen.

Ik had toen een schema voor mezelf gemaakt. Geen strakke planning maar een voornemens om 2 keer in de week te sporten. Dat moet lukken toch! Zo had  ik mijn hardlopen in combinatie met spinning de uitdaging aangegaan.  Na 4 weken merkte ik al snel dat ik langere afstanden kon lopen.

Ik had toen een app gedownload om mijn training vast te leggen. Door jezelf te monitoren zie je vooruitgang en dat motiveerde mij. Ik had toen besloten om in te schrijven voor de Mini Marathon (4,2 km) van Rotterdam te lopen. Mijn collega’s vol enthousiasme verteld ( had een beetje spijt van), met als opmerking dat ik de kinder Marathon loop en dat ze met knuffels mij zouden aanmoedigen. Ach ja, op kantoor maken we grapjes, ik kijk er niet meer raar van op. Van mannelijk collega’s hoef je geen complimenten of aanmoedigingen van te verwachten toch.  Van vrouwelijke collega’s krijg je altijd de cliché lieve woorden en complimenten. Ik kan het waarderen en erom lachen!

Ik ben toen mijn spinning ingeruild voor een extra dag hardlopen.  Mijn schema in 3 maanden zag er zo uit: ma, do en zondag waren mijn  vaste sport dagen. Als ik 1 dagje niet kon sporten vond ik het niet zo erg. Ik liep een afstand van 2 km naar 3 km. Na iedere 2-3 weken verhoogde ik mijn afstand met 1 km. Het hangt ervan af hoe ik me die dag voelde. Moe, relaxed of uitgeput. Die dagen had ik ook. Goed slapen/uitrusten was ook van belang.

Twee dagen voor de mini Marathon had ik voor het eerst 6,7 km gelopen in 56 minuten. Het was geen hardloop tempo maar een duurloop sport. Omdat ik niks te verliezen had en niemand hoeft te bewijzen wat ik kon heb ik stiekem de 1/4  marathon ticket  gekocht via marktplaats.  Ik kon altijd afhaken als het moest.

Ik heb samen met mijn partner (ook zijn eerste keer) de ¼ marathon gelopen van Rotterdam, 10.4 km in 1hr.23 minuten. Dat was een enorme kick. Wat was ik trots op mezelf en wat was het mooi om met Dennis(mijn partner) dit avontuur in te gaan. Het was spontaan , spannend en de adrenaline ging door mij heen. Dat moment zal ik niet vergeten. Mijn dochter en schoonouders kwamen kijken.  Met een big smile werd ik opgewacht door mijn dochtertje. Ze gaf ons een kus en zei : mama ik wil dat ook als jij. Het was een prachtig en onbeschrijfelijk gevoel.

Even voor de duidelijkheid: Ik ben een moeder die een haat-liefde verhouding had voor sporten, geen conditie had en altijd de lift nam( en nog steeds) op kantoor. Ik verzon altijd excuses dat ik tijdgebrek had en moe was. Ik denk dat iedere moeder dit herkend.

Neem tijd voor jezelf en sport op je eigen tempo. Leg de lat niet te hoog en ga op je eigen kunnen en kracht. Wees lief voor jezelf en niet te streng, want het werkt averechts…. Tenminste dat is mijn ervaring. Ik hoop dat ik hiermee andere moeders kan  inspireren. Als ik het kan kunnen jullie het ook!

Liefs Aida.